ေမာ္ဒယ္လ္ေဇာ္လတ္ အေနနဲ႔ ၁၉၉၇-၉၈ ၀န္းက်င္မွာ အႏုပညာလုပ္ငန္းေတြ စတင္ လုပ္ကိုင္လာေပမယ့္ ၁၉၉၉မွာ ႏုိင္းႏိုင္းဆုိတဲ့ အမည္ေျပာင္းၿပီး သရုပ္ေဆာင္ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ အေနနဲ႔ ဇာတ္ကားမ်ား စတင္ ရိုက္ကူးခဲ့တာပါ။

၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလအထိ စႏိုး၀ႈိက္ ဗီဒီယို၊ ရုပ္ရွင္ ထုတ္လုပ္ေရးနဲ႔ လက္တြဲလာတဲ့ ႏုိင္းႏိုင္းက ျပင္ပ ထုတ္လုပ္ေရးမ်ားနဲ႔ ရိုက္ကူးတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ထုတ္လုပ္ေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ လက္တြဲဖို႔ဆုိတာ ေတာ္ရံုတန္ရံု အဆင္ေျပမႈမ်ားနဲ႔ အျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အလုပ္သေဘာထက္ မိသားစု ဆက္ဆံေရးပါမွ ေရရွည္ လက္တြဲႏုိင္မွပါ။ စႏိုး၀ႈိက္နဲ႔ ဗီဒီယို ဇာတ္ကားမ်ားစြာ ရိုက္ကူးျဖစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ အေနနဲ႔ ၉ ကားခန္႔ ရိုက္ထားပါတယ္။ စႏိုး၀ိႈက္နဲ႔ စတင္လုပ္ကိုင္ခ်ိ္န္မွာ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား ၁၀ ကား ရို္က္ကူးမယ္ဆုိတဲ့ ကတိနဲ႔ စတင္လုပ္ခဲ့တာပါ။

ဇာတ္ကား ၁၀ ကား႐ိုက္ၿပီးခ်ိန္မွာ ဘယ္လုိ စာခ်ဳပ္မ်ဳိးမွ မရွိေတာ့ဘဲ နားလည္မႈမ်ားနဲ႔ လုပ္ကိုင္လာခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာ္ဟိန္းန႔ဲ တြဲၿပီး ဗီဒီယို ဇာတ္ကား ၁၅ ကား ႐ိုက္ၿပီးခ်ိန္မွာ ႏိုင္းႏိုင္းကို ေခါင္းေဆာင္ ေနရာက ထားၿပီး စႏႈိး၀ိႈက္က ႐ိုက္ကူးေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဗီဒီယို၊ ႐ုပ္ရွင္ေစ်းကြက္က မင္းသားေပၚ မူတည္တာေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ထုတ္လုပ္ေရးရဲ႕ မင္းသားမ်ား ထားရွိၾကတဲ့ အတြက္ စင္တင္မင္းသားဆုိတာ ျဖစ္လာတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ စင္တင္မင္းသား ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္ကေန ထုတ္လုပ္ေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ ႏွစ္အခ်ိန္ၾကာ လက္တြဲခဲ့တဲ့ ႏုိင္းႏိုင္းကို စတင္ ေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ကာလက ထုတ္လုပ္ေရး တစ္ခုတည္းရဲ႕ မင္းသားဆိုတာ ဒီေန႔အခ်ိန္ေလာက္ မမ်ားဘူး။ ထုတ္လုပ္ေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ဖုိ႔ဘယ္လို ယံု ၾကည္မႈနဲ႔ လက္ခံျဖစ္ခဲ့တာလဲ။

ဘယ္လို ယံုၾကည္လဲဆုိရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ့္ဘက္ကလည္း ႀကိဳးစား အားထုတ္ရတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ပံ့ပိုးကူညီရတယ္။ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီမႈ ႏွစ္ခုေပါင္းတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ျဖစ္ဖို႔ကံလည္း ပါတယ္။ ပါရမီေပါ့ေနာ္။ ေရွ႕ဘ၀အတိတ္ ပါရမီပါတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါေတြ ဆံုၿပီး ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ မင္းသား ျဖစ္သြားပါတယ္။

စႏႈိး၀ိႈက္ ထုတ္လုပ္ေရး နဲ႔ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္လက္တြဲလို႔ ေခါင္းေဆာင္ မင္းသား ေနရာမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္တယ္လို႔ သံုးသပ္မိလား။

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ၁၀ ႏွစ္တာ ခရီးမွာေတာ့ သိပ္ၿပီး ဦးေႏွာက္ မစားဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မွန္မွန္ သြားေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အရမ္းႀကီးလည္း မျဖစ္ပါဘူး။ အရမ္းႀကီး ျဖစ္တဲ့အထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္မပါပါဘူး။

၁၀ ႏွစ္တာကာလအၿပီး မွာ ႏိုင္းႏိုင္းအေနနဲ႔ေရွ႕ဆက္ ၿပီး ဘာေတြလုပ္သင့္တယ္လို႔ စဥ္းစားမိတာမ်ဳိးရွိလဲ။

၁၀ ႏွစ္တာ ျဖတ္သန္းတဲ့ ကာလမွာ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ခဲ့တာေတြ၊ ၁၀ ႏွစ္တာ ေက်ာ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ တျခားအေျပာင္းအလဲ တစ္ခုခု လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ ပရိသတ္ျမင္ေနက် ပံုစံမဟုတ္ဘဲ အျခားအဆန္းေလးေတြ သမား႐ိုးက်မ ဟုတ္တာေတြ ေျပာင္းခ်င္ပါတယ္။ ဒါကလည္း အကုန္လံုး ညႇိညႇိႏႈိင္းႏႈိင္း လုပ္ၾကမွာပါ။ အရင္ ႐ိုက္ၿပီးသားကားေတြ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အမ်ားႀကီး ရွိတာကိုး။

႐ိုက္ထားတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ပရိသတ္ကိုေပးရမယ့္အခ်ိန္ ကြာဟသြားတဲ့ဇာတ္ကားမ်ဳိး ေတြကို ဘယ္လုိလုပ္ခ်င္လဲ။

အရမ္းၾကာလို႔လည္း မေကာင္းဘူး။ အရင္ ႐ိုက္ထားတဲ့ဟာနဲ႔ အခု ႐ိုက္ထားတဲ့ဟာ မွ်မွရမွာေလ။ မွ်ၿပီးေတာ့ ထုတ္ပါတယ္။

စႏိႈး၀ိႈက္နဲ႔ လက္တြဲလာတဲ့ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ကာလမွာ ပံုစံ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းဖို႔ေရာ စဥ္းစားမိေသးလား။ ဘာျဖစ္လို႔ လဲဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ကာလ အတြင္းမွာ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ ဦးတည္းနဲ႔ ဇာတ္ကားအမ်ား ဆံုး႐ိုက္ျဖစ္ခဲ့လုိ႔ေလ။

ဇာတ္လမ္းပံုစံေတြကေတာ့ ဒီေဘာင္ထဲမွာပဲ ရွိတာေလ။ အဓိကကေတာ့ တျခားလူ အျပာင္းအလဲနဲ႔ ဒါ႐ိုက္တာ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ၿပီး႐ိုက္ခဲ့တယ္။ ဒါက အားလံုးတုိင္ ပင္ၿပီး အေျပာင္းအလဲတစ္ခု လုပ္ခဲ့တာပါ။ ပရိသတ္ေတြလည္း အေျပာင္းအလဲတစ္ခု ျဖစ္ေအာင္ေပါ့။

အေျပာင္းအလဲ လုပ္တဲ့ အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ အႏုပညာအေပၚ ဘယ္လုိ သံုးသပ္ခဲ့လဲ။

ဒါ႐ိုက္တာ ေျပာင္းသြားလည္း ကြၽန္ေတာ့္လုပ္ရပ္၊ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈက ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ဒါ႐ိုက္တာ ေျပာင္းလုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာႀကီး လုပ္မယ္ဆိုတာမ်ဳိး မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တြဲတဲ့ ဒါ႐ိုက္တာတိုင္းနဲ႔ ညႇိညႇိႏႈိင္းႏႈိင္း တုိင္တုိင္ပင္ပင္ လုပ္တယ္ေလ။ ငါက ဒါပဲလုပ္ခ်င္တာ၊ ဒါပဲဆိုတာမ်ဳိး ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ဘူး။ အကုန္လံုး ညႇိညႇိ ႏႈိင္းႏႈိင္း လုပ္ခဲ့တာပါ။

ဒါ႐ုိက္တာ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ အ႐ိုက္မ်ား တဲ့အခါ ပံုစံခြက္တစ္ခုတည္း ၀င္မွာစိုးရိမ္ခဲ့ေသးလား။

ဒါ႐ုိက္တာ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္က ၁၀ စုႏွစ္ တစ္ခုကို ျဖတ္သန္းခဲ့တာပဲ။ ပံုစံခြက္ထဲ ဆိုေပမယ့္ ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္း ခဲ့တယ္။ အဲဒီအေပၚ ၿငီးေငြ႕မႈ မရွိဘူး။ တြဲေနက်လူနဲ႔ တြဲေတာ့ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိတယ္။ သေဘာေပါက္လြယ္တယ္။ တျခား ဒါ႐ိုက္တာနဲ႔က်ေတာ့ ကိုယ္ရဲ႕အထာ မသိတာမ်ဳိး ရွိေတာ့ ညႇိညႇိႏႈိင္းႏိႈင္း လုပ္ရတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးပဲ ရွိတာပါ။

သ႐ုပ္ေဆာင္လုပ္ခါစမွာ ထုတ္လုပ္ေရးတစ္ခု တည္းနဲ႔႐ိုက္တဲ့အတြက္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတယ္လုိ႔ ခံစားခဲ့ရဖူးလား။

အဲဒီလုိ အေတြးမ်ဳိး ဟုိးအရင္ကတည္းက မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထုတ္လုပ္ေရးပိုင္ တစ္ခုရွိတဲ့ အတြက္ အမာခံတစ္ခုရွိတယ္လုိ႔ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ရွိတယ္ေလ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကာဗာတစ္ခု ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။

စႏိုး၀ႈိက္နဲ႔ လက္တြဲတဲ့ တစ္ေလွ်ာက္မွာ ႏိုင္းႏိုင္း အေနနဲ႔ ျပင္ပ ထုတ္လုပ္ေရးေတြနဲ႔ မ႐ိုက္ရတဲ့သူလို႔ ထင္ထားၾကတယ္။

အဲဒီလို ႐ိုက္ခြင့္မရွိသူလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ မ႐ိုက္ဘူးဆိုတာမ်ဳိးလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္း ေပၚမူတည္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္ ေကာင္းမယ္ဆိုရင္ ႐ိုက္မွာပဲ။

ထုတ္လုပ္သူနဲ႔ သ႐ုပ္ေဆာင္႐ုိက္ခ်င္တဲ့ ဇာတ္လမ္း ပံုစံကို အတိုက္အခံလုပ္ၿပီး ညႇိႏႈိင္းခဲ့ရတာမ်ဳိး ရွိခဲ့ေသးလား။

အဲဒီလိုမ်ဳိး မၾကံဳခဲ့ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းေတြက ေဘာင္တစ္ခုတည္းက သြားေနရတာဆိုေတာ့ ဟာသ၊ အက္ရွင္ ဘာပဲ ႐ိုက္ခ်င္႐ိုက္ခ်င္ အဲဒီအေပၚမူတည္ၿပီး ထုတ္လုပ္သူပိုင္းက ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အိုင္ဒီယာေတြ ေျပာျပသလို သူတို႔ အုိင္ဒီယာေတြကိုလည္း ေျပာတယ္။ အျပန္အလွန္ ညႇိႏႈိင္းမႈေတြနဲ႔ ခ်ည္းပါပဲ။

စႏိုး၀ႈိက္နဲ႔လက္တြဲတဲ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီး အ႐ုိက္နည္းတဲ့အတြက္ ႐ုပ္ရွင္ပို႐ိုက္ခ်င္တယ္လုိ႔ တိုက္တြန္းမႈမ်ားရွိခဲ့သလား။

အဲဒါက ထုတ္လုပ္ေရးက စီစဥ္တဲ့ေပၚ မူတည္ၿပီး ေလွ်ာက္ရတာေလ။ အဲဒါက ကုမၸဏီေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။

သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္က ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီး မ်ားမ်ား ႐ိုက္ခ်င္တယ္။ ႏိုင္းႏိုင္းက သူတို႔ကို တြန္း အားတစ္ခု မေပးခဲ့ဘူးလား။

ေလာေလာဆယ္ တြန္းအားမေပးတာက အေျခအေနေတြက ဘာေတြမွန္းမသိဘူးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။ ႐ိုက္ခ်င္တာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေစ်းကြက္အေန အထားေပၚ မူတည္ၿပီး ဘာလုပ္ခ်င္ေနမွန္း၊ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ ေတြးရင္းေတြးရင္း အဲဒီလိုေတြ ျဖစ္ေနတာ။

တျခား ထုတ္လုပ္ေရးေတြက ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ဖို႔ ကမ္းလွမ္းလာရင္ စႏိုး၀ိႈက္နဲ႔ ႏိုင္းႏုိင္း ဘယ္လုိညႇိႏႈိင္းမႈ လုပ္ရလဲ။

တကယ္လို႔လာေျပာ ရင္ ႐ိုက္ခ်င္႐ိုက္မွာပဲ။ အဓိကကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွ မက်န္ဘဲ ဘာမွထြက္ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးေတာ့ ရွိတယ္။ ဘာမွလည္း မဟုတ္ဘဲ အျပင္ထုတ္လုပ္ေရးနဲ႔ ထြက္႐ိုက္တယ္ဆိုတာ မ်ဳိးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အျဖစ္မခံ ႏုိင္ဘူးေလ။

ဒီေခတ္မွာ ထုတ္လုပ္ ေရးတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ရတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ႏိုင္းႏိုင္းတုိ႔တုန္းက ႐ိုက္ရတဲ့ အေျခအေနကြာျခားမႈ ဘာ ေတြမ်ားရွိမလဲ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ေခတ္က ဆိုရင္ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားယူရတယ္။ လုပ္ယူရတယ္။ စိတ္ေရာ၊ လူေရာ၊ ပံ့ပိုးမႈအားေရာ ဘက္စံုေပါ့။ ဒီဘက္ေခတ္က် ေတာ့ ျဖစ္တာေတြ အရမ္းျမန္သလိုပဲလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အရင္က ႀကိဳးစားလာတဲ့သူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီအတိုင္း ပဲ ဆက္သြားေနမွာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို နားေထာင္ေနတယ္။ မၾကည့္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပဲၾကည့္တယ္။

ထုတ္လုပ္ေရးတစ္ခုနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေနရာက ႐ုိက္ရၿပီဆိုရင္ မင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ၿပီလို႔ သတ္မွတ္ ခဲ့တာမ်ဳိးရွိလာ။

မရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က သ႐ုပ္ေဆာင္ေကာင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ႀကိဳးစားေနဆဲ ကာလ၊ ႀကိဳးစားေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ပဲ သတ္မွတ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ခုအခ်ိန္ထိ သ႐ုပ္ေဆာင္ေကာင္းလုိ႔ မသတ္မွတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာ အခုအခ်ိန္ထိ အဲဒီလိုပဲရွိေသးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ သ႐ုပ္ ေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္ အျမဲႀကိဳးစားေနတာပဲ။ ငါေကာင္းၿပီလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မထင္ဘူး။ ေကာင္းၿပီလို႔ ထင္ေနတဲ့ေန႔က မေကာင္းတဲ့ ေန႔ပဲ။

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားစြာကို အေမရိကားမွာ ၾကည့္ခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီမွာ ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္တဲ့ အခါ ဘယ္လိုပံုစံေတြ လုပ္သင့္တယ္၊ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ရမယ္ ဆိုတာ ေတြ သိခဲ့ရလဲ။

ဘာလုပ္ရမလဲ ဆိုေတာ့ အေမရိကားမွာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေစ်းကြက္အေနနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး လုပ္ၾကတာေလ။ ဟုိမွာလည္း ပရိသတ္ႀကိဳက္ၿပီဆို ႐ံုမွာ ျပည့္ေနတာပဲ။ မႀကိဳက္ရင္ေတာ့ မျပည့္ဘူးေပါ့။ ဟိုမွာကလည္း ပရိသတ္အမ်ဳိးမ်ဳိးပဲ။ ဟိုက ပရိသတ္က မ်ားေသာအားျဖင့္ အက္ရွင္ကားနဲ႔ ကေလးကားဆုိရင္ ကားေတာင္ ရပ္စရာေနရာ မရွိဘူး။ အဓိကက ကေလးေတြကို လူႀကီးေတြက ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ရက္ အားတဲ့ရက္မွာ ႐ုပ္ရွင္႐ံုကို လိုက္ပို႔ၾကတာ။ အခုေနာက္ဆံုး ထြက္တဲ့ UP ဆိုတဲ့ 3D ကာတြန္းကားဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ မၾကည့္ခဲ့ရဘူး။ လူမ်ားလို႔။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႔ တန္းစီ ေစာင့္ေနတဲ့ သူေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒီရက္အား တယ္ဆိုရင္ ဒီရက္မွာ ၾကည့္ရမွ ျဖစ္မွာမို႔ ေစာင့္ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီေလာက္ မေစာင့္ႏုိင္လုိ႔။ သူတို႔ဆီမွာ တန္းစီေစာင့္တဲ့ စနစ္က ႐ိုးေနၿပီေလ။ UP3D ကားကို ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳက္ၾကတယ္။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ကေလးေတြၾကည့္ၾကတဲ့ 3Dကာတြန္းကားကို ဘာေၾကာင့္ ၾကည့္ခ်င္တာလဲ။

3D ကာတြန္းဆိုေတာ့ ၾကည့္လို႔ေကာင္းတာရယ္ ကာတြန္းကားကို ကြၽန္ေတာ္က ႀကိဳက္တာေၾကာင့္ သြားၾကည့္ျဖစ္တာပါ။ အေမရိ ကားမွာ ကေလးကားရယ္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ဖန္တီးထားတဲ့ အႏုပညာကိုႀကိဳက္လို႔ ၾကည့္ၾကတာ။ X-Men 3 ဆုိလည္း လူ၀င္တာပဲ။ အက္ရွင္ဒရာမာ ဆုိလည္း ေကာင္းရင္ လူ၀င္ တာပဲ။ သူတို႔ဆီမွာက Computer Effect ေတြ မ်ား တယ္။ အဲဒီမွာမွ Presenta-tion ေတြက ပိုေကာင္းတယ္။ သူတို႔အတြက္ အျမင္ထပ္ ဆန္းတယ္ဆိုရင္ ပုိႀကိဳက္ၾကတယ္။ သူတို႕ ၾကည့္ၿပီးသား X-MAN ကားေပါက္ခဲ့တယ္။X-MAN (1,2,3) ဆုိၿပီးေပါ့။ အဲဒါကို အခုထပ္ထုတ္တယ္။ X-MAN (1,2,3) ႐ိုက္ၿပီးမွ အစကိုျပန္႐ိုက္ျပတာ။ ျဖစ္ၿပီးသမွ် ႐ိုက္ၿပီးမွ ဘယ္လိုျဖစ္လာလဲဆိုတာ ျပန္႐ိုက္ျပတာ အဲဒီလိုသူတို႔ Idea ေတြ ေကာင္းတယ္ေလ။

အဲဒီလိုဇာတ္ကားေတြ ၾကည့္ၿပီး စႏၵီခ်ဳိက ႏိုင္းႏိုင္း ကို ဘာေတြလုပ္သင့္တယ္၊ လုပ္မယ္ဆိုတာေျပာတာမ်ဳိး ရွိလား။

မရွိပါဘူး။ သူကေတာ့ ဇာတ္ကားၾကည့္ၿပီး ေပ်ာ္ၿပီး ျပန္သြားတာပဲရွိတယ္။ စႏၵီက ကြၽန္ေတာ့္ကို ေ၀လည္းမေ၀ဖန္ဘူး။ ဘာမွလည္း မေျပာဘူး။ သူက သိပ္လည္း နားမလည္ဘူးေလ။ ၾကည့္႐ံု သက္သက္ပဲရတယ္။ သူက မေျပာတတ္ဘူး။

စႏၵီခ်ဳိ႕မွာ ကိုယ္၀န္ရွိ တယ္လို႔ သိလိုက္ရခ်ိန္မွာ ႏုိင္းႏိုင္းစိတ္ထဲ ဘယ္လိုျဖစ္မိလဲ။

ဟာ အဲဒီပီတိက ေျပာလို႔မရဘူး။ ေပ်ာ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ၀မ္းသာတာ။ ဟိုးအရင္ကတည္းကလည္း ေျပာထားတယ္ေလ။ ဘယ္အခ်ိန္ပဲရရ ေျပာထားတာဆိုေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲရတယ္ ဆိုတဲ့အခ်ိန္ အရမ္း ၀မ္းသာသြားတယ္။ အဲဒီ ဖီလင္ကို မေျပာျပတတ္ဘူးဗ်။

သားသမီးရွိၿပီဆိုတဲ့ အခ်ိန္ ႏိုင္းႏိုင္းဆီမွာ ၀င္လာ တဲ့ ဘ၀ေရွ႕ေရးအေတြးက..။

ေရွ႕ေရးကိုေတာ့ သိပ္မေတြးဘူး။ စႏၵီကို က်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္ ထားမယ္။ သူက်န္းမာမွ ကေလး က်န္းမာမယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ က်န္းမာေရး ဂ႐ုစိုက္တယ္။ ဒီကေလးကို ဘယ္မွာေမြးမွာလဲ စဥ္းစားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီမွာ ေမြးေစခ်င္တယ္လို႔ေျပာေတာ့ သူကလည္း ေမြးခ်င္တယ္တ့ဲ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ စႏၵီက ျမန္မာျပည္မွာ ေပ်ာ္တဲ့ သေဘာရွိတယ္။

သားသမီးရွိၿပီဆုိတဲ့ အခ်ိန္မွာ အရာရာကိုေလာဘႀကီးသြားၿပီလား။

သားသမီး၊ မိသားစု အတြက္ဆိုတဲ့စိတ္ေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလာဘ ႀကီးတိုင္းလည္း မေကာင္းဘူးေလ။  လို႔ ႏိုင္းႏိုင္းက ဆိုပါတယ္။ သားသမီးကို ဘာပဲရရ ယူခ်င္ၿပီး သားသမီးကို မိဘက ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ မရွိဘူး။ ဘုရားေပးတဲ့အတိုင္း ရမွာပါလို႔ ႏုိင္းႏိုင္းက ဆုိပါ ေသးတယ္။

 ခင္ေလးျမင့္