အားမေလွ်ာ့နဲ႔ ေရာက္ေတာ့မည္ ႀကိဳးစားတက္ပါမည္ ကုသိုလ္ေရးဟာ အေရးႀကီးသည္...ဘိုးဘိုးႀကီးမမည္

Written by လင္းသိုက္ညြန္႔

Sunday, 04 April 2010 16:06

Share |

၁။
ဒီတစ္လေတာ့... မေရးျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ေတြ႕ခရီး က႑ အတြက္ လက္စြမ္းျပ လိုက္ရပါတယ္။ အဲ့သလို လက္စြမ္းျပဖို႔လည္း အေၾကာင္းက ဖန္လာပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔က ေမေမက ဆိုင္းမဆင့္ ဗံုမဆင့္ဘဲ မနက္ျဖန္ က်ဳိက္ထီး႐ိုး သြားမယ္။ ကားလက္မွတ္ ကလည္း ၀ယ္ၿပီးၿပီ။ က်ဳိက္ထို ဟိုတယ္မွာလည္း Booking လုပ္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ စေနေန႔ ည ၉ နာရီကားနဲ႔ သြားမယ္တဲ့။ ဒီေတာ့လည္း ေမာင္လင္းသုိက္ညြန္႔တို႔ က်ဳိက္ထီး႐ိုးကို ခ်ီတက္ဖို႔ ျပင္ရ ဆင္ရ တာေပါ့။ စေနေန႔ညမွာ ကန္ၾကမယ့္ ပရီးမီးယား လိဂ္ပဲြေတြနဲ႔ လြတ္သြားတာေတာ့ ႏွေျမာမိပါ ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အခု ေဖေဖာ္၀ါရီ လကုန္ရင္ ထြက္မယ့္ စာေရးသူရဲ႕ တို႔ျမန္မာေတြ အာရွက်ားျဖစ္ေစဖို႔ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး ေပါင္းခ်ဳပ္ စာအုပ္ေလး အတြက္ အဓိ႒ာန္၀င္ ပဲြေပးခ်င္ေနတာနဲ႔ အေတာ္ပဲ ျဖစ္သြားပါတယ္။

၂။
စာေရးသူတို႔ မိသားစု သံုးေယာက္ရယ္၊ စာေရးသူရဲ႕ အစ္ကို ၀မ္းကဲြတစ္ေယာက္ရယ္၊ စုစုေပါင္းေလးေယာက္သား Golden Star အေမယာဥ္ လိုင္းကားနဲ႔ ရန္ကုန္ကေန ည ၉ နာရီထြက္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ ည ၁၁ နာရီေလာက္ ပဲခူးမွာ ညလယ္စာ စားတာက လဲြၿပီး က်ဳိက္ထိုကို တုိက္႐ိုက္ ေမာင္းခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီေနရာမွာ အလ်ဥ္းသင့္လို႔ စာေရးသူတို႔ဆီက အလြဲေလး တစ္ခုကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာSpecified လုပ္ရရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္စာ အသံုးအႏႈန္း (English Usage) အလြဲေလးပါ။ အဲဒါကေတာ့ ဟိုတယ္၊ မိုတယ္ အေသးစားလို႔ စာေရးသူတို႔ သိထားတဲ့ အင္း(Inn) ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရေလးပါ။ တကယ္ေတာ့ (Inn) ဆိုတာက သူတို႔ဆီက ဟိုင္းေ၀း လမ္းမႀကီးေတြ ေပၚမွာ ခရီးသည္ေတြ ခရီး တစ္ေထာက္နားၿပီး စားေသာက္ခ တည္းခိုႏိုင္ေအာင္ ဖြင့္လွစ္ေပးထားတဲ့ တည္းခိုခန္း၊ စားေသာက္ဆုိင္ အေသးစားကေလးေတြပါ။ စာေရးသူတို႔ ဆီမွာေတာ့ အဲဒီ Inn ေတြကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လို ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ေတြမွာေတာင္ ေတြ႕ေတြ႕ေနရလို႔ ျပံဳးခ်င္စရာပါပဲ။

၃။
စာေရးသူတို႔ တစ္ေတြ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေတာင္ေျခ ကင္မြန္းစခန္းကို ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၂ နာရီခြဲပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ေအးစက္ေနတဲ့ မဟူရာ ညကမၺလာႀကီးက ႏွင္းမႈန္ႏွင္းစက္ကေလးေတြကို တဖြားဖြား ခါထုတ္ရင္း ရာမညတိုင္းကေန စာေရးသူတို႔ကို ဆီးႀကိဳေနပါတယ္။ မဂၤလာပါ မြန္တို႔ဌာေန ရာမညျပည္ေရ။ ခဏေနေတာ့ ကားသမားေတြက စာေရးသူတို႔ကို ေခတၱတည္းခုိရ မယ့္ “ေရႊၿမိဳင္စိန္” စားေသာက္ဆုိင္မွာ ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္။ ခုမွ မနက္ ၂ နာရီခဲြပဲရွိေသးလို႔ အေဖ ႏွင့္အေမက စားေသာက္ဆုိင္ အေပၚထပ္က အထူးခန္းေလး တစ္ခန္းကို ငါးေထာင္ေပးၿပီး သြားအိပ္ ၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း အိပ္ဖို႔ ေခၚေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အစ္ကို၀မ္းကဲြ တစ္ေယာက္ တို႔က အိပ္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့တာမို႔ ေအာက္ဘက္က စားေသာက္ဆိုင္မွာပဲ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္စီနဲ႔ မိုးလင္း ေအာင္ ထိုင္ေစာင့္ျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚတက္တဲ့ ကားေတြက မနက္ ၆ နာရီထိုးမွ တက္ၾကမွာ ဆိုေတာ့ မနက္ ၆ နာရီထိုးေအာင္ ေစာင့္ၾက ရမွာေပါ့။ မနက္ ၆ နာရီထိုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြ မနက္စာစားၿပီး ေတာင္ေပၚတက္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ ကင္မြန္းစခန္းကေနေတာင္ေပၚ အေရာက္ ကားခက တစ္ေယာက္ကို သံုးေထာင္ပါ။ အသက္ အာမခံေၾကးပါ ပါၿပီးၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။

၄။
စာေရးသူတို႔ ေတာင္ေပၚကို ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ရွိေနပါၿပီ။ မနက္ခင္းရဲ႕ တိမ္ေငြ႕ေတြၾကားမွာ ရာမညတိုင္းရဲ႕ ဆံေတာ္ရွင္ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေစတီကို ဖူးေတြ႕ရတာဟာ သပၸာယ္ၾကည္ႏူးစရာပါ။ ေရႊေရာင္ေတြ ၀င္းလွ်ံေနတဲ့Golden Rock ေပၚမွာ တည္ၿငိမ္စြာ တည္ရွိေနတဲ့ ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ဆံေတာ္ရွင္ဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေပၚကို ေမတၱာဓာတ္ေတြ သြန္းေလာင္း ေနသလိုပါ။ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေစတီေတာ္ဟာ ကမၻာမွာေတာ့Golden Rock လို႔ ထင္ရွားပါတယ္။ က်ဳိက္ထိုဟုိတယ္Reception ကို ေရာက္ေတာ့ ေရွ႕က ယိုးဒယား လူမ်ဳိး ႏုိင္ငံျခားသား အဖြဲ႕ေတြ Check-Out မလုပ္ေသးလို႔ ခဏ ထုိင္ေစာင့္ေနရပါေသးတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာမွ အခန္းရလို႔ ေရမိုးခ်ဳိး အနားယူၾကရပါတယ္။ Hotel Facilities ထဲမွာ ေရပူေရေအးရတယ္ ဆုိေပမယ့္ ေရပူက ေပၚမလာဇာတ္ခင္းေနလို႔ ေမာင္လင္း သိုက္ညြန္႔တို႔ မနက္ခင္း ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးထဲမွာ ေရေအးနဲ႔ပဲ ႏွစ္ပါးသြားခဲ့ ရပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ က်ဳိက္ထီး႐ိုးေတာင္ေပၚမွာ ရွိတHotel ေတြမွာ စာေရးသူ ထူးထူးျခားျခား သတိျပဳမိတာကService Quality လိုအပ္ခ်က္ပါ။ ဟုိ တယ္ထဲ ၀င္၀င္သြားခ်င္း အေျခခံ ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ ႀကိဳဆိုအျပံဳး (Welcome Smile) ကိုေတာင္ မေတြ႕ရသေလာက္ပါပဲ။ ဒါဟာ ကိုယ့္ျမန္မာ လူမ်ဳိး အခ်င္းခ်င္းမွာ သိပ္ကိစၥ မရွိလွေပမယ့္ ႏုိင္ငံျခားသားေတြ အျမင္မွာေတာ့ မ်ားစြာImpression ေအာက္ေစပါတယ္။ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ဆံေတာ္ရွင္နဲ႔ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေဒသဟာ ႏုိင္ငံေတာ္နဲ႔ ကမၻာလွည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းအတြက္ ၀င္ေငြ မ်ားစြာ ရွာေဖြေပးေနတဲ့ ေဒသတစ္ခုျဖစ္တာမို႔ ကမၻာ့အဆင့္အတန္းမီ Hotel ေတြနဲ႔ Serviceေတြကို အဆင့္အတန္း မီမီ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ရင္ ႏုိင္ငံေတာ္ အတြက္လည္း ႏုိင္ငံျခားေငြေတြ ပိုမိုတုိးတက္ ရရွိလာႏုိင္တယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။

၅။
အနားယူၿပီးၾကေတာ့ စာေရးသူ တို႔တစ္ေတြ ဆံေတာ္ရွင္ကို သြားၿပီး ဦးခုိက္ၾကပါတယ္။ ဆံေတာ္ရွင္ က်ဳိက္ထီး႐ိုးဟာ ဘီစီ ၅၇၅ ခုႏွစ္ (မဟာသကၠရာဇ္ ၁၁၈ ခု)မွာ တိႆ ရေသ့ႀကီးက သိၾကားမင္းရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ဆံေတာ္ရွင္ သံုးဆူကို ဌာပနာၿပီး ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ အထက္ အျမင့္ (၃၆၁၅) ေပျမင့္တဲ့ ေပါင္းေလာင္းေတာင္ ေခ်ာက္ကမ္းပါး ျခမ္းမွာ ယခုလို အံ့ဖြယ္ တည္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ က်ဳိက္ထီး႐ိုးရဲ႕ မူလ မြန္ဘာသာ အမည္ကေတာ့ က်ဳိက္ဣသိယုိ၊ ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ရေသ့ရြက္ေသာ ဘုရားလို႔ အဓိပၸာယ္ ရပါတယ္။ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ဘုရားသမုိင္းဟာ ေခတ္ဦးသမိုင္း အစဥ္အလာမ်ား အတုိင္း နဂါး၊ ၀ိဇၨာ၊ ေဇာ္ဂ်ီ စတာေတြနဲ႔ မ်ားစြာ ဒ႑ာရီ ဆန္ေနေပမယ့္ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေစတီေတာ္ႀကီးရဲ႕ ထူးျခားစြာ တည္ရွိေနမႈကိုေတာ့ ယေန႔ သိပၸံပညာက တိတိပပ အေျဖ ထုတ္မေပးႏုိင္ေသး ပါဘူး။ ေက်ာက္လံုးေတာ္ႀကီးနဲ႔ ေအာက္ခံေက်ာက္ ေတာင္တို႔ရဲ႕ထိစပ္ဧရိယာ (Contact Area) ဟာ ေက်ာက္လံုးေတာ္ႀကီးရဲ႕ စုစုေပါင္း Plan Areaရဲ႕ ၁.၄% သာ တည္ရွိၿပီး အလြန္ေသးငယ္တဲ့ Area ေပၚမွာ ယခုလို အံ့ဖြယ္ ရပ္တည္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေက်ာက္လံုးေတာ္ႀကီးရဲ႕တည္ေန ပံုကလည္း ဟန္ခ်က္တည့္တည့္မွာ မရွိတဲ့အျပင္ က်ဳိက္ထီး႐ိုးေစတီ တည္ရွိရာ ေဒသကလည္းGorshkoy ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ငလ်င္လႈပ္အားတူ ရပ္၀န္းျပ ေျမပံုအရ ျပင္းထန္တဲ့ ငလ်င္ဒဏ္မ်ားကို မၾကာခဏ ခံေနရေသာ္လည္း ေစတီေတာ္ႀကီးမွာ ယခုကဲ့သို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၄၀၀ ေက်ာ္ၾကာ ဘူမိေဗဒ ပညာအရ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ တည္ရွိေနတာဟာ မ်ားစြာ အံ့ၾသၾကည္ညိဳ ဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္။

၆။
ဆံေတာ္ရွင္ကို ဦးခိုက္ၿပီးေနာက္ စာေရးသူတို႔တစ္ေတြ က်ီးကန္းပါးစပ္ ဘက္ကို ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ က်ီးကန္းပါးစပ္သို႔သြားရာလမ္းမွာ တန္ခိုးႀကီး ဘုရားေစတီမ်ား မ်ားစြာရွိတဲ့ အျပင္ ႐ႈခင္း႐ႈကြက္တို႔ကလည္း ေကာင္းလွတယ္။ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ေဒသဟာ တကယ့္တကယ္ စနစ္တက် ျပင္ဆင္ေဆာင္ ရြက္ႏုိင္ပါက ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္တို႔ကို ယခုထက္ ပိုမိုဆဲြေဆာင္ႏုိင္တဲ့့ ေတာင္ေပၚ Resort တစ္ခု အသြင္ Tourists Attraction တစ္ခုျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။

က်ီးကန္းပါးစပ္ဂူကို သြားရာလမ္းမွာ “နတ္ေရတြင္း”ကိုေတြ႕လို႔ စာေရး သူလည္း တစ္ခြက္၀င္ေသာက္ခဲ့ေသးတယ္။ က်ီးကန္းပါးစပ္ဂူဟာ က်ဳိက္ ထီး႐ိုးေစတီရင္ျပင္ ေျမာက္ဘက္ ႏွစ္ဖာလံုခန္႔အကြာမွာတည္ရွိၿပီး လမ္းတစ္ ေလွ်ာက္မွာ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္း ေက်ာက္ေလွကားကေလးမ်ား၊ လမ္း ေဘး၀ဲယာမွာ ပရေဆးဆုိင္ကေလးမ်ား ရွိပါတယ္။ က်ီးကန္းပါးစပ္ပံုစံ ေက်ာက္လႊာႀကီးႏွစ္ခ်ပ္ ကြာဟေနတဲ့ဂူျဖစ္ၿပီး က်ဳိက္ထီး႐ိုးဘုရားသမုိင္းပါ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္နဂါးမတို႔ ေတြ႕ဆံုေပါင္းဖက္ရာဂူလို႔လည္း ဆိုၾကပါတယ္။

က်ဳိက္ထီး႐ိုး၀န္းက်င္မွာ စာေရးသူ သိသိသာသာ သတိထားမိတဲ့ ေနာက္တစ္ခုမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီးငယ္မ်ားေပၚမွာ ဘုရားဖူးမ်ားက ေကာ္ရရွင္ပန္ (Correction Pen) မ်ားနဲ႔ ေရးျခစ္ သြားတတ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ့္ တကယ္ေတာ့ က်ဳိက္ထီး႐ိုးလို သဘာ၀ ေဒသမ်ားမွာ ဘုရားဖူး ခရီးသည္မ်ား မ်ားစြာ လာေရာက္ေလ့ ရွိၾကၿပီး သဘာ၀ေဂဟစနစ္ ပ်က္စီးမႈမ်ားလည္း မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ဤသို႔ ပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ပင္ ယေန႔ ကမၻာေပၚတြင္လည္း ကမၻာ့အံ့ဖြယ္ေဒသ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လူအမ်ား လာေရာက္ျခင္းကို ကန္႔သတ္လ်က္ ရွိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဘုရားဖူးမ်ား အေနျဖင့္ က်ဳိက္ထီး႐ိုးေဒသ ေရရွည္တည္တံ့ ဖြံ႕ၿဖိဳးစည္ပင္ေရးအတြက္ အထက္ပါ အျပဳအမူမ်ဳိးမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ကာ သဘာ၀ ေဂဟစနစ္ကို အထူး သတိရွိရွိျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းၾကရန္ လိုပါသည္။

၇။
ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ေရာက္ေတာ့ စာေရး သူတို႔လည္း ေဂါပကအဖြဲ႕မွာ အလွဴေငြလွဴ၊ ေက်ာက္လံုးေတာ္ႀကီးကို ေရႊသကၤန္း ကပ္ျပဳလုပ္ ၾကတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ယခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ အကုန္တြင္ ထြက္ရွိမယ့္ စာေရးသူရဲ႕ တို႔ျမန္မာေတြ အာရွက်ား ျဖစ္ေစဖို႔ စာအုပ္အသစ္ အတြက္ အဓိ႒ာန္ၿပီး က်ဳိက္ထီး႐ိုး ဆံေတာ္ရွင္ကို သာသနာ ပဲြတစ္ပြဲ ဆက္ကပ္ခဲ့ပါတယ္။ ယင္းသို႔“ကန္ေတာ့ပြဲ”ကို ငွက္ေပ်ာသီး၊ အုန္းသီးမ်ားျဖင့္ ဆက္ကပ္လွဴသည့္အေလ့အထကလည္း ျမန္မာလူမ်ဳိး တို႔၏ ခ်စ္စဖြယ္ ကိုယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈတစ္ရပ္ ျဖစ္တယ္။ ဘုရား ကန္ေတာ့ၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ကို ကားက ဆယ့္ႏွစ္နာရီမွ ထြက္မွာျဖစ္၍ မနက္ ဆယ္နာရီေလာက္မွာ ေတာင္ေပၚမွ ျပန္ဆင္းျဖစ္ခဲ့ ၾကတယ္။

ကင္မြန္းစခန္းကိုေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ျပန္ လက္ေဆာင္ကေလးေတြ၀ယ္၊ ေန႔လယ္စာ စားေသာက္ၾကၿပီး ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီမွာ ရန္ကုန္ သို႔ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ ကား ေပၚမွာေတာ့ မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းေအာက္မွာ ခါဦး မိုးတို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ၿပိဳ... ၀ါဆုိ၀သန္မိုးသည္းရင္ ငိုမိတယ္... တို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူဖူးခဲ့တဲ့ က်ဳိက္ ထီး႐ိုးဘုရားဆံေတာ္ရွင္ စတဲ့ ဗညားဟန္ရဲဲ႕ ၀ါဆို မိုးနဲ႔ျပန္ခဲ့ပါ သီခ်င္းေလးက ပ်ံ႕လြင့္ေနတယ္။
အဲဒီ သီခ်င္းကေလးကို နားေထာင္ရင္း က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္ရတာ စိတ္ထဲမွာ လြမ္းသလိုလို။ ေၾသာ္... ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ခဲ့ ပါဦးမယ္ မြန္တို႔ဌာေန ရာမည ျပည္ႀကီးေရ...။