ယဥ္ေက်းမႈ

သူတို႔အတြက္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈဟာ
ငါ့အတြက္ေတာ့ မဟာတံတုိင္းႀကီး
သာယာညင္းေပ်ာင္းမႈေလျပည္က
အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို ဆုတ္ခြာလို႔
တစ္ခါေလာက္ ေအာင့္နမ္းတဲ့သူကို
သက္ဆုိင္ရာက ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူ၏ပဲ

အဲဒီ ေသေနတဲ့ စာအုပ္ေတြကို
မဖတ္ခ်င္လုိ႔
အဲဒီၿငီးေငြ႕စရာ
လက္ခ်ာေတြကို မသင္ခ်င္လုိ႔
ေပါင္မုန္႔တစ္ဖဲ့အတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနသူေတြကို ပြဲထုတ္လုိ႔
မ်က္မျမင္ ႏွလံုးသားကို
မျမင္ေအာင္ ၾကည့္တယ္။
တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ကို
အိပ္မက္ကအႏုိင္ယူ
စိတ္ကူးဆုိတာကလည္း
လူသားတုိင္းအတြက္ေပါ့
ေဆာင္းမနက္ခင္းရဲ႕
ေနျခည္ေႏြးေႏြးနဲ႔အတူ
အိပ္မက္ေတြ ပိုခ်ဳိမယ္ထင္ရဲ႕
ကမ္ၻာႀကီးသာ
တကယ္လည္ေနတယ္ဆုိရင္
ဆြဲအားမဲ့စြာ
ငါ့အေပၚ က်လာမွာေတြ
ငါက်သြားမယ့္
အေပၚေတြကို ေက်ာ္ၾကည့္လုိ႔
ခုေတာ့
က်ည္ဆန္ရထားေပၚ
တက္သြားေလရဲ႕။

သုစံ၊ေရႊေလွာ္သား၊

အိမ္ကေလး


ရယ္ေမာသံေတြ ဆူညံခဲ့လို႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ ဖံုးလြမ္း
သာယာမႈေတြ ေပးစြမ္းခဲ့တဲ့
အိမ္ကေလး။
စိမ္းညိဳ႕သစ္ပင္ေတြနဲ႔ စိုျပည္လို႔
ေအးျမတဲ့ သစ္ရိပ္ေတြနဲ႔
ၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့တဲ့
အိမ္ကေလး။
အခုေတာ့
ေအာ္ဟစ္သံေတြနဲ႔ ဆူညံလို႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုး
ပူေလာင္မႈေတြ ရရိွခဲ့ၿပီ
အိမ္ကေလးရယ္။
စိမ္းညိဳ႕တဲ့ သစ္ပင္ေတြေၾကာင့္
စိတ္ၾကည္လင္မႈ မရခဲ့သလို
ေအးျမတဲ့ သစ္ပင္ရိပ္ေၾကာင့္
ငါ့ရင္ေတြ မေအးျမႏိုင္ေတာ့ဘူး
အိမ္ကေလးရယ္။
ဟိုအရင္ခ်ိန္ကလို
သာယာၿငိမ္းခ်မ္း
ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာခဲ့တဲ့ အရာေတြ
ဘယ္ဆီမွာလဲ
အိမ္ကေလးရယ္။ ။

စႏီ္ၵညိဳလင္း၊မံုရြာေျမ၊

အၾကည့္

အၾကည့္တစ္ခါ ငါ့ရင္လႊာကို
၀င္လာ႐ိုက္ခ်ဳိး နင္စိုက္ပ်ဳိးတယ္
ေႏွာင္ႀကိဳးသစ္ပင္ ရစ္တြယ္ငင္၍
ရင္ကို႐ုိက္ခတ္ မုန္တုိင္းထေစ
အျပံဳးေတြစူး ရင္မွာ႐ူးမိ
သူမသိလည္း တြယ္ၿငိျမဲစြာ
အၾကင္နာျဖင့္ ရင္မွာပြင့္သည္
တစ္ပြင့္ထုိပန္း မညႇိဳးႏြမ္းခင္
အနမ္းေႁခြပါ ငါ့သခင္။ ။

ဂဃဏန

ဘာမွကို မၾကားခ်င္ဘူး

နားကိုစံုပိတ္ထားလည္း
မျဖစ္မေနလိုၾကားေနရ
ဂါဇာမွာ ဘယ္ေလာက္
ပါကစ္ၥတန္မွာ ဘယ္ေလာက္
ဂ်ပန္မွာ ဘယ္ေလာက္
ထိၾက၊ ခိုက္ၾက၊ ေသဆံုးၾက။
နားကိုစံုပိတ္ထားလည္းမျဖစ္မေနမို႔ ၾကားေနရ
ဆီေစ်း ဘယ္ေလာက္ဆန္ေစ်း ဘယ္ေလာက္
အသားေစ်း ဘယ္ေလာက္
တက္ေန၊ တိုးေန၊ ၀ယ္ေနရ။

မင္းထင္၊ကန္႔ဘလူ၊

ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး

မစဥ္းစားဘူး အေဖ
အမွားအယြင္းက မိသားစုထဲမွာ မ်က္ရည္ဥခဲ့ရတဲ့ ညေတြပဲ
နမူနာယူဖို႔ သက္ေသျပခဲ့တာ
အပုပ္အသိုး ကုိယ္က်င့္တရားေတြပဲ
မစဥ္းစားဘူး အေဖ
ေကသရာဇာလို စိတ္ဟာ ျမင့္ျမတ္မႈနဲ႔ကင္းေ၀းေနလုိ႔
ေနာက္ကြယ္မွာ (ကၽြန္ေတာ္) ျမက္စားတာမၾကာခဏပဲ
အနႏၲဂိုဏ္း၀င္ထဲမွာ
အေဖဆုိတဲ့  
အရိွတရားက
အိမ္တစ္လံုးရဲ႕ “ေခါင္”ဆုိတဲ့
အမည္ပညတ္ခ်က္
မဟုတ္လား
မစဥ္းစားဘူး အေဖ
ေန၀င္ခါနီးမွ
ေမွာက္မွားရတယ္လုိ႔
ေခ်ာက္ခ်ားေနရတဲ့
သားတို႔ ဘ၀ေတြအေၾကာင္း
ဟန္ေဆာင္၀တ္႐ံုတစ္ခုေအာက္က
အေမ့     သံေယာဇဥ္ေတြအေၾကာင္း
တိတ္တိတ္ကေလးပဲ မ်ဳိခ်ထားမယ္
မစဥ္းစားဘူးအေဖ
တကယ္ပါ....
ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ ။

ဇြဲလူ